همانطور که در پستهای قبلی اشاره نمودم:در نوع اول و دوم بیماری ام اس،

هراز چندگاهی شخص دچار حمله میشود.یعنی بیماری او عود میکند.

در این مرحله فرد مبتلا حتما باید درمان کلینیکی و بیمارستانی بگیرد و به

صورت دوره درمانی 3تا 7 روزه تحت درمان دریافت ترکیبات کورتونی قرار

بگیرد.در این مقطع ترکیبات کورتن میتوانند، با کم کردن التهاب در سیستم

اعصاب مرکزی، هم طول مدت حمله و هم میزان ضایعات را کاهش دهند.

این دوره درمانی معمولا به صورت تزریق وریدی و یا خوراکی تجویز

میشود.بیمار روزانه باید 1000 واحد کورتون دریافت نماید.

در طول دوره درمان با کورتون بیمار دچار مشکلات و مسائل گوناگونی میشود،

که برای فرد آزار دهنده و بسیار ناراحت کننده است.

من به دلیل اینکه چندین بار این تجربه حمله و درمان کورتونی را داشته ام،

تصمیم گرفتم تجربیات خودم را در زمینه این مساله در اختیار سایر عزیزان قرار

دهم.چرا که حتی اگر کسی به غیر از ابتلا به ام اس به دلیل دیگری نیز تحت

درمان با کورتون قرار گیرد،با توجه به میزان دز دریافتی کورتون دچار علائم و

عوارضی خاص میگردد.

این علائم و عوارض بسیار گوناگونند.سعی میکنم در پستهای آینده راجع به شکل

های دیگری هم که وجود دارد اشاره نمایم . اما در این پست میخواستم به نکته ای

که از همه بیشتر بیمار را در طی دریافت کورتون به میزان بالا؛ در طی

روزهای بستری شدن درگیر می نماید، اشاره نمایم:

1- توهم: حالتی بسیار آزار دهنده که بیمار به شکل های گوناگون دچار حالتهای

توهم میشود و این مساله درست در زمانیکه بیمار دچار ناتوا نیهای جسمانی شده 

است، حالات روحی وی را نیز به شدت به هم میریزد.

2- ریزش عرق به صورت بسیار شدید: به گونه ای که بیمار دائما تمامی بدنش

خیس از عرق میگردد و لباسهایش دائما مرطوب است و مرتبا باید لباس تعویض

نماید.

3- گرسنگی کاذب و شدید: این حالت نیز بسیار آزار دهنده است و باعث میشود

که فرد مبتلا به خوردن حرص بورزد. حتی در حالتیکه اصلا احساس گرسنگی

نمیکند، دچار ضعف و حرص ورزیدن به خوردن میشود.

4- تلخی و خشکی دهان: بیمار به شدت دهانش تلخ و خشک میگردد و دائما

احساس گرما و سوزشی درونی دارد و احساس تشنگی میکند.

این چها رنکته اصلی ترین مساله ای است که بیمار در طی این دوران با آن

مواجه میشود. البته همانگونه که اشاره نمودم بسیاری مسائل دیگر هم وجود دارد.

اما این چهار نکته را ذکر نمودم، بدلیل اینکه میخواستم در اینمورد، زمینه و

راهکاری را به عزیزان معرفی نمایم. نکته ای که متاسفانه شاید در هنگام درمان:

بعضی از پزشکان و پرستاران محترم به بیمار تذکر ندهند.

نکته بسیار مهم: 

در هنگام حمله و درمان با کورتون و یا هر زمان دیگری که ما کورتون دریافت

میکنیم، میزان پتاسیم بدن به شدت کاهش میابد. و تمام عوارضی که در بالا ذکر

شد، حاصل کاهش پتاسیم است.در نتیجه بهترین راه حل برای گریز بیمار از این

مساله دریافت روزانه مقدار بسیار بالای پتاسیم است.

برای دریافت پتاسیم:

 باید بیمار از موادی همچون: موز، گوجه فرنگی، انگور، بادام زمینی، و سایر

میوه های دارای پتاسیم استفاده کند. اما مهمتر از همه مصرف آب پرتقال طبیعی

میباشد(اشاره میکنم که حتما طبیعی، نه آبمیوه های آماده و بسته بندی شده) آب

پرتقالی که خود در منزل تهیه نموده اید. خوردن روزانه 8تا10 لیوان آب پرتقال،

به همراه مصرف بادام زمینی میتواند شما را از تمامی حالات ذکر شده در بالا

نجات بخشد و دچار اینهمه فشار و بحران نسازد.

نکته ای را که ذکر نمودم؛ خود بارها به عینه تجربه کرده ام و نتیجه گرفته ام و

چون میدانم که چه مشکلات درد آور و ناراحت کننده ای است، دلم نمیخواهد

سایر دوستان دچار چنین مشکلی شوند.