تا ثیرات گرسنگی بر فرد مبتلا به ام اس بسیار شدید ومتفاوتاست.بیمار مبتلا به

ام اس در هنگام گرسنگی، مانند سایرین فقط دچار احساس گرسنگی، ضعف ویا

افت قند خونبه تنهایی نمیشود.

فرد مبتلا، هنگامی که دچار گرسنگی شود:

قند وفشارخونش کاهش یافته،دچار احساس گیجی وگنگی،عدم تعادل،استرس،

ضعف شدید، تهوع،نگرانی،عصبانیتاختلال در تمرکزمیشود.پای چشمها فرورفته

وکبود میشوند.در این حالت فرد احساس میکند، که سرش از درون تهی 

گشته است.بیمار در این وضعیت دچارخستگی میشودودر اندامش احساس

کوفتگی وسنگینی میکند.

فرد مبتلا باید برای جلوگیری از چنین وضعیتی:

1- تعداد وعده های غذایی خود را از سه وعده در روز باحجم سنگین به پنج تا

شش وعده با حجمی سبکتر افزایش دهد. 

2- همیشه تغذیه ای همرا خود داشته باشد، تا به محض احساس گرسنگی، آنرا

میل نماید.

3- هیچگاه صبحانه را از برنامه غذایی خود حذف نکند.

4- بیمار نباید وعده غذایی شام را حذف نماید،بلکه میتواند آنرا در حجمی کم

ومقوی مصرف نماید.چرا که گرسنگیبه هر شکل ودر هر وعده میتواند بیمار را

 دچار مشکل سازد.