گرمای محیط بخصوص اگرهمراه با رطوبت باشد،برای بیمارمبتلا به

ام اس  بسیار آزار دهنده است.به طور مثال یک مسافرت تابستانی به

منطقه گرم ومرطوب، یا استفاده ازسونا وجکوزی،حمام  داغ و بسیار

گرم،فعالیتهای شدیدورزشی، درجه حرارت بالای محیط زندگی،تب و

 

افزایش درجه حرارت مرکزی بدن، قرار گرفتن  در زیر آفتاب  گرم 

تابستانی و......تمامی مسائلی که به نوعی دمای بدن بیماررا بالا ببرد،

میتواند اثرات مخربی برای فرد مبتلا به ام اس داشته باشد.

 باید بدانیم که حتی افزایش مختصردرجه حرارت مرکزی بدن میتواند 

برای فرد مبتلا غیر قابل  تحمل باشد و او را دچار مشکل  سازد؛بدین 

شکل که این مسئله علایمی را به  نام  علائم  عدم تحمل به گرما ظاهر

میسازد که میتواند به شکلهای مختلفی در هر فرد  بروز کند.این علائم 

شامل:

لرزش، ضعف تمام بدن، کاهش بینایی، احساس خستگی،اختلالات شناختی

وحافظه، احساس  گیج شدن و گنگی، ناتوانی، احساس سنگینی در اعضای

مختلف بدن، کلافه بودن حساس وعصبی شدن میشود.

گرما سرعت  انتقال  پیام  را  درسلولهای عصبی که غلاف  آنها  در نتیجه

بیماری آسیب  دیده است را کاهش می دهد وازاین طریق سبب تشدید علائم

بیماری میشود.

جهت پیشگیری از گرما وافزایش درجه حرارت بدن بهتراست توصیه های

زیررا به کار بگیریم:

- روزانه 8 تا 10 لیوان آب خنک بنوشیم.

- مصرف مایعات خنک مانند آبمیوه را افزایش دهیم.

- سعی کنیم از حضور درمحیط های گرم و گرم ومرطوب مانند:  

حمام داغ، سونا، تابش شدید آفتاب و ورزشهای سنگین پرهیزنماییم.

- از وسائل خنک کننده در منزل، محل کار و اتومبیل استفاده کنیم.

- از لباسهای خنک وسبک به رنگهای روشن و از جنس نخی وکتان استفاده

نماییم. 

- درصورت وجود گرمای شدید وآزار دهنده درمحیط؛ حمام آبسرد، مکیدن

یخ ،درازکشیدن واستفاده از کیف آب سرد و یا حوله مرطوب وخنک میتواند 

کمک  موثری  درایجاد  آرامش و جلوگیری از احساس گرمای شدید واثرات

 مخرب آن باشد.

- درصورت بروزتب هرچه سریعتربرای تشخیص علت واقدام به درمان باید

عمل نمود.