باید بدانیم  که ورزش نه  تنها در بهبود وضعیت سلامت و روحی فرد مفید است

بلکه دربهبود بسیاری ازعلایم بیماری ام اس نیزمیتواند مفید می باشد.البته برنامه

های ورزشی در بیماران مبتلا به ام اس باید متناسب با توانایی ها و محدودیتهای

فردی طراحی شود.اگردرورزش کردن افراط کنید، ممکن است موجب کشیدگی

عضلات وآسیب رساندن به سیستم عضلانی شوید. افزایش درد درعضلات منجر

به خستگی بیش از حد و وارد شدن استرس به بدن و ذهن می‌شود.بیماران مبتلا

به ام اس قبل از انجام هر ورزش جدیدی باید با پزشک معالج خود مشورت کنند .

تحقیقات نشان میدهد:

 انجام ورزشهای آبی،هوازی، پیاده روی، یوگا،مدیتیشن،شنا و پیاده روی در آب  

و ایروبیک باعث بهبود  بیماران ام اس می شود. به شرطی که مدت زمان انجام

ورزش به گونه ای باشد که باعث خستگی  بیش از حد نشود و حتی الامکان  در

ساعات خنک روزانجام شود.

انجام این ورزشها درفرد بیمار؛ وضعیت قلبی وعروقی  ،قدرت بدنی ، عملکرد

مثانه و روده ، خستگی و افسردگی را نسبت به بیماران دیگر در موقعیت بهتری

قرار میدهد.عدم تحرک و کم حرکتی چه دربیماران مبتلا به ام اس و چه در سایر

افراد طبیعی منجر به بیماریهای قلبی و عروقی ، سستی عضلات ، کاهش تراکم

استخوان و افزایش شکستگی استخوان می شود .

ورزش می تواند به تخفیف علائم ام اس کمک نماید. اما  نکته مهم این است که 

نباید درانجام آن زیاده روی شود.

در انجام ورزش توجه به نکات زیر ضروری است:

1- همیشه قبل از ورزش بدنتان را گرم کنید.

2- اگر می خواهید دوره های 30 دقیقه ای ورزش داشته باشید ، با 10 دقیقه

شروع نموده و به تدریج آن را زیادتر کنید.

3- ورزشی را انتخاب کنید که بیشترین اثر بخشی را دارد ومفید ترواقع میشود

و نشاط آور و لذت بخش است.

4 - مدت زمان ورزش خود را به گونه ای تنظیم  نمایید که ؛موجب خستگی  و

کوفتگی نگردد.

5- اگر مشکل تعادل دارید حتما وسیله ای برای گرفتن و تکیه کردن به آن هنگام

ورزش در دسترس داشته باشید.

6- هروقت احساس ناراحتی،اذیت شدن یا نا خوشی پیدا کردید ورزش را متوقف

کنید.

7- در ساعات گرم و  داغ روز ورزش نکنید.سعی کنید هنگام صبح یا شب هنگام

ورزش کنید.

8- مقدار زیادی مایعات خنک بنوشید.

 بسیاری از  مبتلایان به بیماری ام اس ترس از فعالیت دارند. عدم تعادل درحین

راه رفتن، لرزش، ناپایداری در راه رفتن، سرگیجه، حرکات ناگهانی اندام ها  و  

عدم هماهنگی بدن وضعف از جمله عوملی است که مبتلایان به بیماری ام اس از

حضور در عرصه های اجتماع باز می دارد. تحقیقات نشان داد ه است که انجام

مرتب ومنظم نرمش و ورزش مقدارمسافت حرکت و راه رفتن و قدرت بیماران

ام اس را افزایش می دهد.

با توجه به اینکه برخی ازبیماران ام اس دچارکم تحرکی وبیماریهای ناشی از آن

می باشند،تقویت عضلات وتمرینات قدرتی میتواند ازآتروفی عضلانی جلوگیری

نماید و اثرات مثبتی بر روی ضعف حرکتی آنان داشته باشد.