چندی پیش یکی از دوستان عزیزم برایم مقاله ای ارسال داشت که بهتر دیدم

بخشی از مهمترین نکات آنرا در یکی از پستهای وبلاگم قرار دهم تا دوستان دیگر

هم بتوانند از مطالب مفید و ثمر بخش آن سود جویند.

در سال 2001 در ایالات متحده آمریکا  یک بیماری همه گیر:ام اس و لوپوس

سیستمیک دیده شد. مشکل بود که بدرستی تصور کرد که چه سمِّی سبب شیوع

این بیماری شده بود.

سم شیرین یا آسپارتیم!!!

برای اینکه بدانید علت چیست ؟ باید بدانید که  به چه علت این بیماریها شایع شده

است وچرا آسپارتیم یا قند های مصنوعی اینقدر خطرناک است:

زمانی که حرارت این شیرین کننده از 86 درجه فارنهایت بالاتر برود، الکل

چوب موجود در آسپارتیم تبدیل به فرمالدئید می شود و سپس مبدل به اسید فرمیک

می گردد، که در نتیجه در بدن انسان سبب اسیدی شدن مواد خورده شده میشود...

اسید فرمیک سمی است که در نیش مورچه قرمز یافت می شد. مسمومیّت با

متانول در هنگام وجود شرایط دیگر، علائمی شبیه به ام اس و لوپوس سیستمیک

از خود نشان می دهد.

 بسیاری از بیماران مورد تشخیص غلط قرار می گیرند. اگرچه ام اس باعث

مرگ نمی شود ولی مسمومیّت با متانول باعث مرگ می گردد.

ابتلا به لوپوس سیستمیک تقریبا به اندازه ام اس شایع است، بویژه در کسانی که

عادت به نوشیدن نوشابه های دایت کوک و دایت پپسی دارند.

قربانی معمولا نمی داند که آسپارتیم مقصر اصلی بیماری او است. او مصرف آن

را ادامه می دهد؛ با این کار آنچنان لوپوس تحریک می شود که بیمار را تا حالت

رسیدن به مرگ تهدید می کند. بیمارانی هستند که  اگر دایت سودا را از

خوراکیهای خود حذف کنند ،علائم لوپوس سیستمیک در آنها از بین می رود.

در مورد کسانی که برای آنها تشخیص ام اس داده شده است با ترک استفاده از

نوشابه های دایت ،بسیاری ازعلائم بیماری آنها از بین خواهد رفت. بسیاری 

ازاینگونه بیماران وجود دارند که  بینائی و شنوائی از دست رفته آنها بطور بسیار 

قابل ملاحظه ای بهبود یافته است. همچنین در مواردی وز وز گوش و گرفتگی 

عضلات در اثر استفاده از همین مواد است.

اگر شما از اسپارتیم یا مواد مشابه آن استفاده کنید واگر از علائم گرفتگی

عضلانی، سفتی عضلات، درد های کشنده، بیحسی در پاهایتان، دردهای

عضلانی، سرگیجه، دوران سر، سردرد، وزوز گوش، درد های مفصلی،

افسردگی های بدون علت، حملات اضطرابی، مشکل در ادای کلمات و صحبت

کردن،  به هم ریختگی بینائی واز دست دادن خاطرات در رنج هستید، باید به این

فکر بیافتید که مسمومیت با اسپارتیم ممکن است عامل اصلی آنها باشد.

این امر نشانه تطابق نشانه های ام اس و مسمومیت با اسپارتیم است.

دایت سودا یک محصول رژیمی نیست! این مایع به طور شیمیائی تغییر پیدا کرده

است، چند ماده سدیم دار(نمک) و اسپارتایم از محتویات دایت سودا است که در

واقع شما را به تمایل به قند ها ترغیب می کند.

این امر درست بدان معنی است که شما اضافه وزن پیدا کنید. همینطور این

محصولات محتوی فرمالدئید است که در سلولهای چربی بویژه در باسن و رانهای

شما وذخیره می شود.

آسپارتایم بوِیژه برای بیماران مبتلا به دیابت خطرناک است. بعضیاز پزشکان،

که باور داشتند بیماری دارند که مبتلا به رتینوپاتی بوده و شبکیه چشم آنها دچار

گرفتاری شده است، در واقع، علائمی داشتند که مسبب آن اسپارتیم بوده است.

آسپارتایم قند خون را از کنترل خارج می کند.

بیماران دیابتیک در معرض از دست دادن مشاعر خود هستند ،به علت این

واقعیت که اسید آسپارتیک و فنیل الانین مسموم کننده اعصاب هستند، زمانی که

بدون سایر آمینو اسید های لازم و بدون تعادل کافی مصرف شوند، این اختلال

مشاعر را باعث می گردند.

درمان دیابتیکی ها تماما موضوع ایجاد تعادل می باشد. بطور ویژه با دیابتی ها،

اسپارتیم از موانع عبور خون/مغز رد شده و سپس نورون های عصبی مغز را از

بین می برد؛که باعث فساد در میزان های مورد تعادل اجزای مختلف مغز،

حملات عصبی، افسردگی، دپرسیون دیوانه وار، حملات اضطرابی وهیجانی و

بالاخره خشونتهای غیر قابل کنترل و شدید می شود.

همینطورمصرف آسپارتایم همین گونه عوارض را در بیماران غیر دیابتیک هم

باعث می شود.  

این گونه مواد، اگر درهنگام شروع رشد جنین و در ابتدای حاملگی مصرف شود،

ممکن است سبب آسیب هائی در زمان تولد شود، یعنی، کم هوشی و کند ذهنی

کودکان. در چنین مواردی کودکان بویژه درمعرض خطر ابتلا به ناراحتی های

عصبی خواهند شد و هرگز نباید به کودکان شیرین کننده های مصنوعی داده شود.

بسیاری از تاریخچه های بیماری های مختلف کودکانی که در آنها تغییرات و 

مشکلات سیستم عصبی دیده شده است گفته می شود که مستقیما در اثر مسمومیت

کشنده اینگونه شیرین کننده ها است.

 

مصرف قند های رژیمی نه تنها ازچاقی جلوگیری نمی کنند

              بلکه باعث چاقی بیشتر می شوند!